« فشار روانی (استرس) بیماری قرن »

نخست باید بدانیم که کدام یک از عوامل بالا را می توانیم کم و زیاد کنیم.
1. عوامل بیرونی مانند سر و صدای ناگهانی، شنیدن اخبار بد، تحمل فضاهایی که مجبور به پذیرفتن آنها هستیم، مخارج زندگی، بیماری ها و... اجتناب ناپذیر بوده، تقریباً نمی توانیم آنها را کنترل کنیم.
2. امکانات درونی و فردی مانند سلامت بدن، نیروی فکر و اراده و... که می توانیم با زندگی سالم و طبیعی و انجام دادن تکنیک‌های بالابرنده امکانات بالقوه جسم و اندیشه، آنها را تقویت کنیم.
3. خواسته ها و توقعات فردی را که میزان آنها با مقدار استرس نسبت مستقیم دارد، می توانیم با بودن در راه خودسازی و یوگا، کاهش دهیم. زیرا به موازات افزایش شادی و آرامش درون، که نتیجه تلاش های خودسازی است، خواسته های افسار گسیخته کمتر شده، و شکل غیرمادی تری پیدا می کند.
می توانیم برای تعریف آرامش درون و خوشبختی تعریف استرس را واژگون کنیم. یعنی هرگاه اندوخته و امکانات شخصی ما بیش از تقاضاهای بیرونی و خواسته های فردی ما باشند و با آگاهی قادر به حفظ این نسبت باشیم و دست از تلاش نیز برنداریم، انسان خوشبختی هستیم. در این حالت ذخیره عظیمی از نیروهای روانی در ما وجود دارد. زیرا ذهن آرام همراه با تنفس های عمیق و جریان خون منظم و قوی، جسم و اندیشه را به جریانی از مغناطیس تبدیل می نماید که نه تنها در مقابل عوامل استرس زای بیرون مقاومت می کند، بلکه محیط خود را نیز سرشار از انرژی و ارتعاشات مثبت و سازنده می سازد.

نقل از کتاب تمرین های عملی یوگا
نوشته مسعود مهدوی پور